Caritas International benoemde tijdens de algemene vergadering van 24 april 2008 admiraal op rust Michel Verhulst aan als nieuwe voorzitter van de organisatie. Hij volgt de heer Pierre Géhot op. Géhot was Caritas-voorzitter van 2001 tot 2008.
 De divisieadmiraal op rust, Michel Verhulst, is op 19 mei 1942 in Brussel geboren. In 1961 start hij zijn studies aan de Koninklijke Militaire school in de 116de promotie van de polytechnische afdeling. In 1966 studeert hij af als burgerlijk ingenieur.
Op 26 december 1992 wordt Michel Verhulst benoemd tot divisieadmiraal en neemt hij de leiding van de divisie "Operaties" van de Generale Staf.
Van 1995 tot 2001 oefent Divisieadmiraal Verhulst de functie van Stafchef van de Marine uit.
In 2002 wordt hij verkozen tot voorzitter van de Koninklijke Belgische Marine Academie. Kort daarna wordt hij opdrachthouder op het Koninklijk Museum van het Leger en de krijgsgeschiedenis.
Na zijn briljante carrière bij de marine, engageert mijnheer Verhulst zich vanaf 1999 resoluut in de wereld van de verenigingen. Hij wordt lid van de beheerraad van Caritas International in 2005. Zijn keuze is niet toevallig. Als vader van vijf kinderen en 15 kleinkinderen, wil hij mee helpen bouwen aan een betere, meer rechtvaardige wereld waar elk kind recht op heeft.
Naar aanleiding van zijn benoeming tot voorzitter, waarmee wij hem van harte feliciteren, stond hij ons een interview toe.
Mijnheer Verhulst, wat zijn de belangrijkste beweegredenen van uw engagement in de wereld van de NGO's en meer bepaald in deze christelijk geïnspireerde NGO.
M.V.: De wereld van de NGO's is een aparte wereld met per definitie een open blik op de wereld. De hele weg die ik heb afgelegd heeft me hier als het ware op voorbereid. Mijn vader was beroepshalve een grote reiziger. Sinds mijn kindertijd kwam ik dus regelmatig in contact met mensen van over de hele wereld. En dan was er nog mijn eigen beroep bij de marine waar de horizon eerder een toegang tot de wereld is dan een grens. De verschillende gebeurtenissen die mijn leven hebben getekend, waren allemaal een uitnodiging om onze planeet te ontdekken. Wij hebben een grote verantwoordelijkheid tegenover onze kinderen en onze kleinkinderen. Ze hebben recht op een wereld waarin het goed leven is, een wereld van rechtvaardigheid en liefde. In elk tijdperk van onze samenleving, in elke generatie waren er verdedigers van een rechtvaardige samenleving. Onze generatie kende abbé Pierre, zuster Emanuelle, moeder Theresa, Guy Gilbert en vele anderen. Het zijn vrije elektronen met een directe lijn met het evangelie en Jezus Christus. Het zijn onze gidsen van vandaag.
Als vader en grootvader constateer ik dat de toekomst van zijn kinderen, kleinkinderen en alle volgende Europese generaties afhangt van de kwaliteit van de relaties die we onderhouden met de volkeren uit de andere continenten. Dat verklaart in grote mate mijn engagement in het verenigingsleven.
De keuze voor een christelijke NGO is een natuurlijke keuze voor een praktiserende gelovige. "De belangrijkste reden is de "bedrijfscultuur" van een dergelijke organisatie. Ze is letterlijk gebaseerd op het leven van Jezus Christus, een leven van liefde en waarheid op weg naar persoonlijke bevrijding. Want er is geen persoonlijke bevrijding zonder liefde.
Hoe ziet u de toekomst van Caritas International, haar plaats in de moderne en geseculariseerde samenleving? Haar sterktes, zwaktes, belangrijkste activiteiten, evolutie.
M.V.: Deze vraag zou eigenlijk aan mijn voorganger, mijnheer Géhot, gesteld moeten worden. Met zijn ervaring van zeven jaar als voorzitter kan hij daar met kennis van zaken over spreken. Maar dit gezegd zijnde, denk ik dat alles wordt bepaald door het principe van geen onderscheid te maken in ras, geslacht, sociaal statuut, filosofische of religieuze overtuiging. Daardoor stellen we ons open naar de anderen.
Wat de activiteiten van de Caritas betreft vervolgen we de weg die uitgestippeld werd door mijn voorganger. We blijven werken op drie verschillende domeinen: dringende noodhulp, ontwikkeling hulp aan migranten. In de mate van het mogelijke zullen we de samenwerking met andere NGO's versterken om samen tot een globale aanpak van de noden te komen en de investeringen te garanderen. Vervolgens zullen we eventueel enkele aanpassingen doorvoeren als de gebeurtenissen daar om vragen en als de ervaringen van elke ploeg die aan de missie van Caritas meewerkt daartoe aanzetten.
Wat waren de reacties toen u deze zware uitdaging aannam?
M.V.: Ik heb enorm veel gelukwensen gekregen van mijn vrienden. Maar ik verdenk sommigen ervan het niet helemaal te begrijpen. Ze verbazen zich erover dat iemand die met pensioen is en in goede gezondheid verkeert zijn tijd niet besteedt aan zijn familie, reizen, vrije tijd, comfort, de tuin, etcetera. Terwijl mijn familie net helemaal achter mijn beslissing en de projecten van Caritas staat en de consequenties daarvan erbij neemt.
Wie bewondert u het meest en waarom?
M.V.: Mijn vrouw... Tijdens de eerste 14 jaar dat we samen waren heeft zij uitstekend voor onze vijf kinderen gezorgd terwijl ik als man van de marine het grootste deel van de tijd afwezig was. Daarna was ze constant aan mijn zijde met haar intelligentie, charme en elegantie. Ook vandaag nog engageert ze zich als kinesiste in verschillende maatschappelijke projecten. Ze houdt zich momenteel bezig met een school voor gehandicapten. En ze besteedt ook nog steeds heel veel tijd aan haar kinderen en kleinkinderen.
Wat zijn uw interessedomeinen ?
M.V.: Alles wat met de zee te maken heeft, Europa en de wereld. En dus alles wat met de toekomst van mijn en uw kinderen te maken heeft.
Wat zijn de belangrijkste fouten in deze wereld in verband met de situatie in de zuidelijke landen?
M.V.: Zuster Emanuelle zegt : « Ik kom in de eerste plaats op voor gerechtigheid, nog vóór de liefde ». België en meer in het algemeen Europa hebben een verantwoordelijkheid. Ze moeten iets doen aan het gebrek aan gerechtigheid en het respect voor de mens in de wereld. Niet alleen door meer internationale samenwerking, vooral met onze natuurlijke en georgrafische partner Afrika, maar ook met een zorgende manier van omgaan tussen mensen en zorgen voor een welzijn in zijn politieke en commerciële relaties.
Wat is uw boodschap aan onze geldschieters en het personeel van Caritas.
M.V.: De benaming Caritas International België vat mijn boodschap eigenlijk op een adequate manier samen:
- Caritas: voor meer solidariteit en broederlijkheid tussen de mensen
- International: wat ook hun ras of overtuiging is, dat iedereen elke mens moet respecteren in zijn fysieke en psychische integriteit
- België: door het engagement van haar Belgische leden en geldschieters!
Ik heb de ploeg van professionelen en van vrijwilligers vernoemd. Ik had moeten praten over een ploeg zoals in de marine, een entiteit die ik goed ken! Elk lid van de ploeg heeft zijn rol te spelen. Dat versterkt de groep en de anderen. Dat resulteert in respect voor elkaar. Dat maakt het moeilijke leven aan boord van een schip dragelijk en mogelijk voor iedereen. Deze solidariteit tussen de mensen op zee zorgt er voor dat de opdracht kan uitgevoerd worden, welke natuurlijke of andere risico's er ook zijn.
Is er een bepalend feit in uw leven?
M.V.: Tijdens mijn leven heb ik verschillende buitengewone mensen ontmoet. Ze vervullen hun taken met een overtuiging die hun eigen persoon overstijgt, bescheiden maar voorbeeldig. Dankzij hen, ontdekte ik dat er meer zit in elke mens.
07.05.2008
|
