Maar de regerende militaire junta weigerde hierop de macht te overhandigen. Sindsdien kent Myanmar een samenleving die op alle vlakken achteruit boert.

De meeste overzeese ontwikkelingshulp was al stopgezet nadat de junta in 1988 begon met het in diskrediet brengen van de democratische beweging. De daaropvolgende weigering de macht over te dragen na de verkiezing in 1990 gaf de aanzet tot het volledig opdrogen van buitenlandse hulp aan het land. De meeste internationale NGO's zijn in dit land dan ook niet (meer) aanwezig.

Hoewel Myanmar een land is met grote natuurlijke rijkdommen (olie en gas), lijdt het enorm onder de alomtegenwoordige controles van het leger en de loodzware administratie, een inefficiënt economisch beleid en een om zich heen slaande armoede op het platteland. De overheid is nog maar amper in staat voor zijn burgers te zorgen.

De Rechten van de Mens worden niet gerespecteerd : dwangarbeid en gedwongen verhuizing, willekeurige arrestaties en opsluitingen, martelpraktijken, slechte behandeling van bepaalde groepen (o.m. vrouwen en minderheidsgroepen). Meer dan vijf miljoen mensen leven onder de armoedegrens en een derde van de Birmaanse kinderen lijdt aan chronische ondervoeding.

Hulp aan slachtoffers van de cycloon Nargis
De cycloon Nargis trof de Ayeyarwady delta regio in Myanmar op 2 mei 2008. Een internationale reactie bleef niet uit, maar ondervond ernstige tegenwind door de restricties die de overheid de te hulp gesnelde organisaties oplegde.