De situatie in het noord-oosten van Tsjaad wordt met de dag onveiliger voor humanitaire werkers, maar toch blijft SECADEV (Caritas Tsjaad), aan het werk in het kamp van Kounoungou, in de regio Guéreda. Ongeveer 12.000 vluchtelingen uit Darfur, 3000 families krijgen vandaag hun maandelijkse pakket hulpgoederen.

Haoua Ali Issa leeft al sinds 2004 in het kamp van Kounoungou met haar vier kinderen. Ze krijgt een pakket met bloem, tarwe, zout en bonen van de Caritasteams, maar moet nog even wachten op een rantsoen suiker en olie vooraleer ze kan terugkeren naar C1, haar zone in het kamp. "Er is een tekort aan suiker, olie en zout", vertelt ze, "met de rantsoenen die we krijgen, halen we vaak het einde van de maand niet".

Om het tekort op te vangen probeert Haoua wat bij te verdienen. Binnenkort gaat ze op de velden werken. Het is regenseizoen en de boeren komen handen tekort. De rest van de tijd maakt ze aarden bakstenen waarmee de vluchtelingen huizen kunnen bouwen. Daarmee wil SECADEV een oplossing bieden voor de tenten en zeilen, die vlug verslijten. "Ik verdien net genoeg bij om de tekorten in de voedselbedelingen op te vangen", zegt Haoua, "maar wat we echt missen is een stuk vlees of vis van tijd tot tijd. Daarvoor heb ik echt geen geld".

Samen met zijn vrouw en zes kinderen leeft Moussa Zaccharia Akabar al drie jaar in het kamp. Hij helpt SECADEV bij de verdeling van de bloem en verdient daarmee 8.000 CFA. "Dat is lang niet genoeg om mijn familie te onderhouden", vertelt hij, "ik kan maar een keer om de vier maanden helpen bij de distributie".

Moussa werkt ook nog als smid in zone J van het kamp van Kounoungou. "SECADEV heeft ons een micokrediet verleend om een klein bedrijfje op te starten. We maken we landbouwgereedschap en messen, ... en verkopen die in het kamp. Met wat we verdienen kunnen we de lening terugbetalen en houden we nog een beetje geld over".