De gesloten centra in België worden beheerd door de federale Dienst Vreemdelingenzaken. Alle vreemdelingen die zich zonder de vereiste documenten op het Belgisch grondgebied bevinden worden er, in afwachting van een eventuele uitzetting, vastgehouden. Tijdens de duur van hun opsluiting beschikken deze vreemdelingen in beginsel over enkele rechten. Een aantal NGO’s, waaronder Caritas International, die deze centra mogen bezoeken, zien erop toe dat deze rechten in de praktijk worden eerbiedigd.

| Twee soorten centra | - de centra die gelegen zijn op het Belgisch grondgebied: het repatriëringscentrum 127bis in Steenokkerzeel (CR127bis), het transitcentrum 127 in Melsbroek (T127) en de centra voor illegalen in Merksplas (ICD), Brugge ( IPC) en Vottem (VIC).
- De zogeheten INAD-centra, gelegen in grenszones buiten het Schengen-gebied. Deze INAD-centra bevinden zich op alle regionale luchthavens en op de nationale luchthaven van Zaventem, om buitenlanders op te vangen die niet beantwoorden aan de voorwaarden om het Belgische grondgebied te betreden. Het INAD-centrum op de nationale luchthaven van Zaventem doet bovendien dienst als tijdelijke opvangplaats voor vreemdelingen, die op het punt staan te worden gepatriëerd.

| Wie kan worden vastgehouden? | - Buitenlanders die zich aanbieden bij een grenspost (waaronder de zee- en luchthavens) zonder de vereiste documenten (paspoort of visum).
- Asielzoekers van wie het verzoek moet worden behandeld door een andere Europese lidstaat (krachtens de akkoorden van Dublin)
- Asielzoekers van wie het verzoek is afgewezen.
- Mensen die illegaal in ons land verblijven.

| Hoe lang? | De wettelijk voorgeschreven maximum-termijn in de INAD-centra is 48 uur. Voor het INAD-centrum op de nationale luchthaven is dat 7 dagen. Na het verstrijken van die periode wordt de geweigerde buitenlander van het Belgische grondgebied verwijderd, vrijgelaten of overgeplaatst naar een ander INAD-centrum. In de andere gesloten centra op het Belgisch grondgebied mag de bewaring wettelijk niet langer dan twee maanden duren. Onder bepaalde voorwaarden kan die termijn worden verlengd met 5 of 8 maanden. Maar bij elke mislukte poging om een uitgeprocedeerde het land uit te zetten, begint de bewarinsgtermijn weer van vooraf aan. Dat brengt mee dat de detentieperiode in de praktijk geregeld wordt overschreden. 
| Bezoek aan een gesloten centrum | Caritas maakt deel uit van een netwerk van NGO's die, met toestemming van de Dienst Vreemdelingenzaken, de detentiecentra mag bezoeken. Een van onze maatschappelijk werkers brengt regelmatig een bezoek aan de uitgeprocedeerden in zo'n centrum, met het oog op: - het doorbreken van de isolatie, luisteren en informatie geven over mogelijke wissel-procedures;
- het controleren van de levensomstandigheden van de gedetineerde vreemdelingen;
- het formuleren van aanbevelingen aan de politieke verantwoordelijken;
- de sensibilisering van de publieke opinie en van de media;
- het aankaarten van eventuele onduldbare misstanden;
- de verdediging van de eisen van de uitgeprocedeerden, o.a. door het aanreiken van de mogelijkheden voor juridische bijstand;
- het aanvechten van de opsluiting van bepaalde categorieën van personen (minderjarigen, zieken, asielzoekers, ...).
|