30/07/09 - Caritas International verheugt zich over het feit dat de regering een oplossing heeft uitgewerkt voor de vele vreemdelingen die sinds het regeerakkoord van 18 maart 2008 hoopten binnen de criteria voor regularisatie te vallen. De voorgestelde regularisatie is spijtig genoeg een eenmalige operatie en doet nu al heel wat vragen rijzen voor de toekomst. Caritas International betreurt ook dat er geen omzendbrief is, en alleen maar ‘instructies’.   

Positief is zeker dat mensen voldoende tijd krijgen om hun dossier voor te bereiden en in te dienen, namelijk 3 maanden vanaf 15/9/2009. We hopen wel dat deze dossiers snel worden afgehandeld en we niet in schrijnende 1999-situaties hervallen, toen heel wat families pas na vele jaren een antwoord kregen op hun regularisatieaanvraag. Wij vragen alleszins met aandrang dat de vreemdelingen die beantwoorden aan de regularisatiecriteria, niet gedwongen kunnen verwijderd worden tijdens hun wachttijd op een antwoord.

Maar wie komt er nu precies in aanmerking, en wie valt uit de boot?

Langdurige asieprocedure

Bij afgewezen asielzoekers die een procedure hebben lopen bij de Raad van State komt deze procedure in aanmerking voor de berekening. Veel asielzoekers die al jaren in België wonen hebben op het einde van hun asielprocedure bij de Raad van State beroep ingediend tegen de beslissing van het Commissariaat Generaal of de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Deze gezinnen hebben dus veelal lange procedures achter de rug en kunnen aan de hand van deze nieuwe instructie worden geregulariseerd. Het is nu ook duidelijk dat zij tijdens heel deze procedure recht hebben op opvang. Bij de families die Caritas begeleidt heerste hierover altijd een enorme onzekerheid.

Prangende humanitaire situatie

De instructie somt de prangende en humanitaire situaties op en omschrijft hierbij duidelijk de criteria ‘werk’ en ‘duurzame lokale verankering’. Dat mensen nu op grond van een wettig verblijf in België en op grond van vroegere werkervaringen geregulariseerd kunnen worden, is een belangrijke stap. Het was immers pijnlijk om zien hoe mensen die volledig legaal werkten, dit recht van de ene dag op de andere verloren zodra hun verblijfsvergunning verviel.

De instructie blijft wel nogal vaag. Wat moet er bijvoorbeeld gebeuren met de mensen die een regularisatie hebben aangevraagd op basis van medische redenen die ook humanitair erg prangend zijn? Moeten zij dan een tweede dossier voor prangende humanitaire situaties indienen om kans te maken op regularisatie via deze instructie?

Caritas reageert positief op het feit dat de minister zijn discretionaire bevoegdheid behoudt, maar zich kan laten bijstaan door de Commissie voor Advies van vreemdelingen voor een niet bindend advies waarbij de betrokkenen kan gehoord worden. We vinden het wel spijtig dat deze maatregel alleen geldt voor deze eenmalige operatie.

Uit de boot

Caritas International betreurt dat er in dit akkoord geen extra aandacht is besteed aan de grote groep niet-begeleide minderjarige vreemdelingen. Vorig jaar alleen kwamen er ruim 1.800 jongeren in ons land toe. Dit is dus geen kleine groep. Toch kunnen zij zich niet beroepen op de regularisatiecriteria. Naast het hebben van werk, zou bij deze groep bijvoorbeeld het volgen van een opleiding of scholing kunnen meetellen. Bepaalde groepen jongeren hebben ook nood aan een apart beschermingsstatuut

Wie in de instructie echter bedoeld wordt met ‘kwetsbare groep’ is niet duidelijk. Een kwetsbaar persoon zou juist in aanmerking moeten komen voor regularisatie. We vragen dat hier ook snel duidelijkheid over komt.

De huidige instructie zorgt voor een eerste positieve aanzet van ons migratiebeleid, maar blijft erg vaag en is weinig toekomstgericht. We hopen dat vanaf september de andere thema’s van het asiel- en migratiebeleid worden aangepakt.