Laten we haar Sylvie noemen. Ze is 16. Twee jaar geleden woonde ze nog in Kameroen. Vandaag is ze een van de adolescenten die onder de hoede van een van onze voogden, Thomas, valt.

Sylvie is een "niet begeleide minderjarige vreemdelinge". Zoals de meesten onder hen, heeft ze haar land verlaten omdat er geen toekomst voor haar was. "Mijn ouders hebben me verkocht toen ik 16 was om één van de vele vrouwen van het dorpsstamhoofd te worden". Sylvie werd verkracht en heeft het toen op een lopen gezet. Een mensensmokkelaar heeft ervoor gezorgd dat ze kon meereizen met een vliegtuig naar Zaventem.

De dienst voogdij duidt een voogd aan
De grenspolitie pakt haar op als blijkt dat ze geen pas bijheeft en brengt haar over naar het gesloten centrum van Steenokkerzeel. Ze blijft daar een week. Tijdens haar verblijf in het centrum dient ze een asielvraag in. Ze
heeft haar eerste interview met de Dienst Vreemdelingenzaken. De politie van Zaventem brengt de dienst Voogdij (maakt deel uit van het ministerie van Justitie) op de hoogte van haar aanwezigheid op het grondgebied.Er wordt een voorlopige voogd aangesteld tot haar minderjarigheid bewezen is aan de hand van een beenderonderzoek. Sylvie mag het gesloten centrum verlaten als blijkt dat er een plaats vrij is in een van de onthaalcentra van Fedasil.

Opvang in een asielcentrum
Sylvie komt terecht in een centrum in de buurt van Antwerpen en haar voogd
schrijft haar in op een Nederlandstalige school. Ze neemt deel aan een programma voor nieuwkomers en leert heel vlug Nederlands. Na enkele maanden ontslaat de dienst Voogdij de voogd uit zijn bevoegdheden omdat er ogenschijnlijk een belangenconflict bestaat. Thomas, een medewerker van Caritas International, wordt als voogd aangeduid en neemt het dossier over.

Caritas International zorgt voor de begeleiding van Sylvie
Thomas werkt al meer dan een jaar bij Caritas International als professionele
voogd. "Onze taak als voogd is meer dan een administratieve begeleiding.
Wij benaderen de jongeren in hun totaliteit. We luisteren heel veel en zijn
vooral beschikbaar. We proberen een echte vertrouwensband
te laten groeien", vertelt Thomas. Thomas neemt contact op met de advocaat die zich met het dossier van Sylvie bezighoudt en doet het nodige om de asielprocedure verder af te handelen. De Dienst Vreemdelingenzaken geeft een negatief advies i.v.m. de ontvankelijkheid van haar dossier.

Thomas dient beroep in bij het Commissariaat Generaal voor de Vreemdelingen en Staatlozen. Sylvie krijgt hier wel een positief antwoord i.v.m. de ontvankelijkheid
van haar dossier. Ze mag dus voorlopig blijven tot de gegrondheid
van haar asielaanvraag onderzocht is. Het gegrondheidonderzoek geeft
haar de gelegenheid om aan te tonen dat ze als persoon wel degelijk gevaar
loopt in haar thuisland. Het Commisariaat Generaal moet na afloop
oordelen of haar verklaringen waarheidsgetrouw zijn en haar beweringen
kloppen.

Het antwoord is negatief. Sylvie beslist daarom, om samen met
Thomas, beroep aan te tekenen bij de Permanente Beroepscommissie voor
vluchtelingen. Sylvie wacht nog steeds op een antwoord. Als het antwoord
negatief is, moet ze ons land verlaten als ze 18 wordt. Wat ze hier ondertussen
aan kennis en levenswijsheid heeft opgedaan zal haar dan hopelijk helpen
bij de keuzes die ze maakt. In het beste geval krijgt ze het vluchtelingenstatuut en kan ze in België blijven.