Tekeningen van kinderen uit de kampen in Darfur, vertellen ons een verhaal van angst, verdriet, wanhoop. Het Caritasnetwerk heeft ze opgenomen in een kalender en wil zo eens te meer een noodkreet laten horen over de situatie in de regio.

200.000 doden, 2,5 miljoen verplaatste personen, de helft van de bevolking van Darfur is rechtstreeks slachtoffer van het conflict... De cijfers zijn meer dan verontrustend. Jan Egeland, de VN coördinator voor noodhulp, luidde reeds de alarmbel: het toenemende geweld in Darfur doet de inspanningen van de 14.000 humanitaire werkers, die met de moed der wanhoop levens proberen te redden, te niet. Voor hen is het hoogdringend dat er werk wordt gemaakt van meer veiligheid.

Wat brengt 2007? Hulpverleners zijn ongerust. Komen we in een onoplosbare impasse terecht? Laten we de toestand verder etteren zonder enig verzet? Caritas International wil dat er opgetreden wordt en dat ieder op zijn niveau verantwoordelijkheid neemt.

Wat zich momenteel in Darfur afspeelt, kunnen we niet langer dulden. "Na Auschwitz werd gezegd dat we het niet hadden geweten. Na de genocide in Rwanda en de slachtpartijen in Srebrenica riepen we: Dat nooit meer!. En nu gebeurt het in Darfur. Hoezeer de Sudanese dictator Omar al-Bashir de buitenwereld ook onwetend tracht te houden van wat er in zijn land gebeurt, dit keer weten we het maar al te goed", schrijft hoofdredacteur Bert Claerhout deze maand in Tertio.