Tsjaad, gelegen in het Afrikaanse Sahel-gebied, is een van de armste landen ter wereld. Het wordt geteisterd door aanhoudende droogte, voedselschaarste en bovendien ethnisch geweld. In het oosten van het land wordt de miserie ten top gedreven door de aanwezigheid van ongeveer een half miljoen vluchtelingen. Een deel van hen zijn ontheemden uit Tsjaad zélf. Maar de meesten van hen zijn afkomstig uit het buurland Soedan (m.n. de aangrenzende regio Darfoer), waar ze massaal op de vlucht sloegen voor het gewapend conflict tussen de regeringstroepen en rebellen, dat al sinds 2003 aansleept.

In 2003 begon UNHCR, het VN-Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen, met de bouw van kampen in het oosten van Tsjaad, waarin momenteel zo'n 200.000 uitgeweken Soedanese vluchtelingen zijn ondergebracht. In 2004 werd het beheer van 3 kampen, nl. die van Farchana, Kounougou en Milé, toevertrouwd aan Caritas Tsjaad (Secadev). Sindsdien werkt Caritas International-België in die kampen mee aan het noodhulp-programma, dat bestaat uit de verdeling van eten, drinken, dekens, keukenkits, medische zorg en onderwijs.

Vorig jaar startte Caritas International, met steun van het DGOS (= de federale dienst voor ontwikkelingssamenwerking van België) een heropbouwprogramma dat de stroom vluchtelingen én de plaatselijke bevolking meer voedselzekerkheid moet bieden. Het accent ligt daarbij op: de verdeling van zaaigoed en gereedschap, om de eigen land- en tuinbouwproductie te verhogen en te variëren; het opvoeren van het rendement in de veeteelt; het tegengaan van de woestijnvorming door het duurzaam herstellen van de ecosystemen.

Halfweg vorige maand sloegen Caritas-Tsjaad en de UNHCR de handen in elkaar om - nog voor het aanbreken van het regenseizoen - zowat 1000 ontheemde gezinnen, in totaal zo'n 5000 mensen, uit een transitkamp in het Soedanese Birack, vlak over de grens, over te brengen naar de vluchtelingenkampen van Kounoungou en Milé. Voor deze nieuwkomers moesten inderhaast honderden tenten worden opgetrokken. Als compensatie krijgt de plaatselijke bevolking, die zo mogelijk in nog erbarmelijker omstandigheden leeft dan de de vluchtelingen, financiële steun voor een aantal korte-termijnprojecten, zoals de bouw van scholen en medische centra. Volgens Caritas moeten de bewoners van het oostelijk Tsjaad daarnaast ook dringend voedselhulp krijgen, omdat er acute hongersnood dreigt door de aanhoudende droogte en de mislukte oogsten van de voorbije jaren.