Hoe is gesteld met de gezondheidszorg in Congo?

De situatie is slechter dan voor 1985, dat geeft zelfs het Congolese ministerie voor gezondheid toe. De ontbinding startte in de jaren negentig en gaat tot op vandaag door. De redenen liggen voor de hand: slecht beleid en gebrek aan coördinatie, gewapende conflicten, constante daling van het budget dat de Congolese staat zelf in de gezondheidszorg investeerde (in 2001 minder dan 1% van het budget), buitenlandse hulp die vooral naar urgenties en verticale programma's gaat (paludisme, tuberculose, aids ). De laatste jaren kwam ¾ van de financiering van de gezondheidszorg van deze verticale programma's van de internationale gemeenschap. Maar door de zwakheid van het gezondheidssysteem zelf staan nu ook deze verticale goedlopende programma's onder druk. Uit een studie van 2003 blijkt dat de gemiddelde Congolees slechts één keer in zes jaar een dokter raadpleegt en dat de gezondheidszorg buiten het bereik ligt van 70% van de bevolking. Vergeet ook niet dat de gezondheidszorg betalend is in Congo.

Het bedrag dat de patiënt zelf moet betalen is laag, maar zelfs dat kunnen velen zich niet permitteren. Een consultatie in een gezondheidscentra is bijna gratis. Maar een keizersnede bijvoorbeeld kost de patiënt honderd dollar. Het is een van de meest uitgevoerde operaties, bij ongeveer 11% van de vrouwen. Dat komt doordat de jonge moeders van 15 à 16 jaar dikwijls een te smal bekken hebben en alleen via keizersnede kunnen bevallen. Maar weinige jonge moeders kunnen die 100 dollar ophoesten. Daarom hebben een aantal Congolese Caritas ziekenhuizen zelf een verzekeringssysteem opgestart dat de kosten voor een groot deel dekt. Dat is bijvoorbeeld het geval in het St. Joseph Hospital in Kinshasa.

De ontbinding van het gezondheidssysteem loopt parallel
met negatieve sociodemografische indicatoren.

Veel gegevens zijn er niet voorhanden, maar de weinigen waar we over beschikken zijn alarmerend:

• jaarlijks sterven in Congo 24.000 vrouwen in het kraambed
• zo'n 30 tot 50 % van vrouwen en kinderen zijn ondervoed.
• ruim 16 miljoen Congolezen weten niet of ze morgen iets zullen eten.
• wat specifiek de kinderen betreft:
  
  o 31% weegt te weinig, voor heel Afrika is dat percentage 26%.
  o 1/5 van de kinderen sterft voor het de leeftijd van vijf jaar bereikt.
  o 4,2 miljoen kinderen onder de vijf jaar zijn ondervoed.
  o acute ondervoeding bij kinderen onder de vijf evolueerde tussen 2001 en 2004 van 12 naar 16%.
  
  

Met een inflatie van 18,2% in 2006, ziet de toekomst er niet rooskleuriger uit. De HIV prevalentie bedraagt 4,2% of 1.1 miljoen mensen.


» deel 2