Een bezoek aan de Caritaskliniek van Kisenso

Dokter Claus heeft in de Caritas ziekenhuizen en gezondheidscentra van Kinshasa, zo'n 72 afdelingen voor ondervoede kinderen uit de grond gestampt. Een kort verslag van een bezoek vol ingehouden emoties.

Het regent pijpenstelen die morgen. Uiterst traag hobbelt de wagen van het BDOM - de medische arm van Caritas Congo - over de weg die eruit ziet alsof hij zopas een paar raketaanvallen heeft doorstaan. Hoeveel kilometers hebben we in vogelvlucht al afgelegd? Ik weet het niet, maar veel zal het niet zijn. De rit van het westen naar het zuiden van Kinshasa duurt uren. De meterdiepe putten zijn gevuld met water, chauffeurs zijn hier eigenlijk grote kunstenaars. Florence, de voedingsdeskundige, doorbreekt de gespannen stilte en zegt dat het vandaag nog gaat. Als het twee dagen aan een stuk heeft geregend, dan is er pas paniek. Stilaan vermeerdert het aantal minuscule huisjes langs de troosteloze weg die geen weg meer is. We naderen Kisenso. Deze arme gemeente aan de zuidrand van Kinshasa telt 386.151 inwoners maar heeft weinig infrastructuur. Het ziekenhuis kwam er op initiatief van de inwoners: elke familie gaf 2 stenen voor de bouw. Vandaag is het dé referentiestructuur van de gezondheidszone Kisenso.

Ik kom hier niet toevallig op bezoek. Caritas International België steunt samen met het St-Andries Ziekenhuis uit Tielt, de ondervoedingprogramma's van dit ziekenhuis. Zuster Claus heeft in de Caritas instellingen van Kinshasa, 15 afdelingen voor zwaar ondervoede en 57 afdelingen voor middelmatig ondervoede kinderen uitgebouwd. Het Kisenso ziekenhuis heeft beide afdelingen. Want de ondervoeding bij kinderen onder de vijf piekt. Meer dan de helft van de gezinnen moet rondkomen met minder dan een dollar per dag. Momenteel telt Kinshasa meer dan 100.000 ondervoede kinderen onder de 5 jaar. Met zo'n 12% acute gevallen is dit officieel een ‘noodtoestand'.

Baby's met starende blikken en moedeloze mama's

Een klein welkomstcomité met paraplu's neemt ons mee naar de eerste stop: de afdeling voor ondervoede kinderen. Mijn collega's hebben mij voor mijn vertrek duidelijke instructies gegeven: wapen je voor je deze eenheid binnengaat. Ik stap een kleine donkere ruimte binnen. Mijn ogen moeten even wennen aan de duisternis. Op een twintigtal bedden liggen moeders en hun baby, voor de bedden nog een volle rij moeders met baby's, op een stoel nu. Aan het plafond hangt een immens grote weegmachine. Ik kijk wat onwennig om me heen en zie alleen maar gelaten gezichten die quasi onbeweeglijk voor zich uit staren. De filterdunne armpjes en beentjes had ik verwacht, de triest starende blikken van de moeders niet. Ik slik even. De voedingsdeskundige van de dienst, Emilienne Dondo, doorbreekt de stilte en start een enthousiaste uitleg over de behandeling van acute ondervoeding. Ik leer ook dat een aantal kinderen ‘marasmique' zijn, heel mager en intriestig, en anderen ‘kwashiorkor', opgezwollen met oedemen.

» deel 2