Astrid Kabala, Kinshasa

Ik heb 4 kinderen. Deborah is 5 jaar oud, Josué 4 en de tweeling Gracia en Joël 3 jaar. Mijn man is staatsambtenaar en ik ben huisvrouw. We hebben het erg moeilijk gehad de afgelopen jaren: sommige dagen was er niets te eten, soms alleen maar een beetje witte rijst. Ieder jaar kwam er een baby. Ik zag wel dat het niet goed ging met Josué en Gracia, maar wat kon ik er aan doen?

"Mama bongisa en tata bongisa" (een netwerk van vrijwilligers die ondervoede kinderen opsporen) kwamen langs. Ze wilden mij helpen maar in het begin wilde ik dat niet. Ik was beschaamd en bang dat de mensen mij zouden nawijzen omdat ik niet goed voor mijn kinderen kan zorgen. Uiteindelijk hebben ze me overtuigd.

Ik heb mijn ogen uitgekeken in het voedingscentrum. Eerst dacht ik dat er geneesmiddelen gemend werden onder het eten van mijn kinderen maar dat was niet zo. Ze hebben me geleerd hoe ik met weinig toch een gezonde en voedzame pap kan maken: maïsbloem, soja, olie en suiker kunnen al wonderen doen.

En er is meer. Ik heb gezien hoe ik een klein groentetuintje kan aanleggen. Wij eten daarvan en het teveel kan ik verkopen en daarmee kan ik dan weer wat vis kopen. Ik heb ook geleerd hoe ik de geboortes kan spreiden. Sinds de tweeling is er geen kleintje meer bijgekomen en daar ben ik blij om want het is niet makkelijk iedereen genoeg te eten te geven.

Ik heb veel moeten leren en mijn gewoontes moeten aanpassen maar na twee maanden waren Josué en Gracia als herboren. Ze maken weer plezier. De andere kinderen hebben kunnen profiteren van het rantsoen maïs dat we iedere week als extraatje mee naar huis krijgen van het centrum. Mijn man en ik zijn heel gelukkig en dankbaar.